afyon’dan çok uzakta, güzide bir şehirdir “maymun”. oradan gelenler de maymundan gelirler haliyle. bir de maymundan gelmeyenler vardır ki, onlar maymun’a uğramadan sağa dönerler. oradan afyon yoluna saparlar ama bu sapış allah muhafaza maymun’a uğramayalım derken adamı maymun eder. filhakika, insan maymundan gelmese, “maymun insanın burnundan getirirdi”. çünki, insan afyonu çektimi içine ne maymun kalır, ne afyon sapağı. ammavelakin bazıları `din bir afyondur `derlerdi de vaktiyle ben inanmazdım. sonra afyon sapağından maymuna uğramayanları görünce anladım. maymunla-insan aynı bokun iki farklı rengidir. bizatihi mayunla insanı ayıran 2 aminoasit, iki nükleikasittir. müşgülpesent bir bakteri bile bunları birbirinden zor ayırır. `aklı afyonlanmış maymun` göreniniz var mıdır ? bilmem, amma afyonu çektikçe insan maymunlaşır. bak bunu pek sık görür oldum. aslen bokun rengine karar vermek pek zor bir iştir. insan hep tonlarda takılır kalır. oysa bok, buram buram kokar, kendini anlatır. işte insan hem kör hem sağır olunca, burnundan da afyonu çekince, alamaz kokuyu. bunu iyi belle. burun da bir yerde iflas eder artık! bokun kokusunu alamayan afyonlu maymunlar, (afyon’lular alınmasın hepimiz maymunuz şu fani hayatta) afyonu içlerine çekmekten boku unuturlar. bu boktan muhabbeti burada noktalarken bokunuzun rengine karar vermeniz için sizi yalnız bırakıyorum. ama dikkat edin sağa sapıp afyona gidenler, hepsi bir maymun korkusuyla yaparlar. bu ne maymunmuş arkadaş ? dinleri bitirmiş. demekki, maymun deyip geçmemek lazımdır. o da insan gibidir bir yerde. filhakika ben size dememiş miydim ? insan maymundan gelmese, “maymun insanın burnundan getirirdi” diye. aslen afyon insana mutluluk nasıl da verir. amma velakin bu mutluluk; bir hayali mutluluktur. aslen maymun da insana bir huzursuzluk verir, işte bu da gerçeklerden gelir. kimileri arada afyona arada maymuna uğrarlar ki, onlar da kendilerini yollarda harab ederler. “bir hayalin peşinden gitmek” ne kadar kolay, “bir hayaletle savaşmak” ne kadar zor bir iş ise, afyonlu bir akla maymunu anlatmakta öyle zordur. afyon bağımlılık yapar. gün olur biri gelir “afyon istersünüz”, adam derki “muzumu öp”. gün gelir “afyon istersünüz”, adam derki “idrarımı iç”. işte afyon böyle bir lanettir kör olmayasıca, ben de çok severdim ama bıraktım artık. töbe töbe. maymundan gelmek de böyle bir şeydir işte. insan doğduğundan beri öğrendiklerini düzelte düzelte gitse, hayatı yaşayamaz. ne leyleklerle gelir dünyaya insan ne de azraille gider. aslen maymundan da gelmez insan; maymun ve insanın ortak atasından gelir. bir düşünür demiş ki; bilimin insanlara verdiklerinin yanında aldıkları da çoktur. önce dünyanın, evrenin merkezinde olmadığını söyledi, ardından da nüfus kütüğüne hayvanları da ekledi.

Reklamlar